Poetsdag

Nee… Ik heb geen vaste poetsdag. Ik doe het gewoon wanneer het volgens mijn normen nodig is. Mijn normen… Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet veel rommel of stof kan verdragen. Dat wil nu ook niet zeggen dat ik om de twee dagen met een stofdoek door het huis ren

Vandaag is zo’n dag dat ik me erger aan de rommel en het stof. Vandaag ga ik poetsen. Ik zorg dat alles proper is tegen de tijd dat Lieverd thuis komt. Dan kunnen we vanavond gezellig een terrasje maken. En dan kan ik morgen eens gaan zwemmen met m’n “Sissie”. Ne mens moet kunnen genieten van het mooie weer als het er is hé. Het komt maar zelden voor tegenwoordig, dat mooie weer 

Mja… Mijn probleem met zo’n poetsdag is, dat alles boeiend wordt. Op mijn poetsdag vind ik 101 dingen leuk die niets met poetsen te maken hebben. Zo wil ik plots lekker lang genieten van een tas koffie of vind ik het nieuws razendinteressant. Of zo vind ik heel toevallig een onderwerp voor een post. Alles beter dan stoffen…

En toch zal het huis er proper uit zien om 16u. Willen of niet

Poes

Een jaartje geleden kreeg ik van Lieverd twee visjes cadeau. Zondag kreeg ik van een vriendin ook twee visjes cadeau als housewarminggeschenk. En gisterenavond stond er een poes voor onze deur. Mja… Ik heb iets met dieren

De dierenliefhebber in mij verwarmde het beestje met de nodige aandacht en strelingen. Die Lieverd van mij snelde de keuken in voor wat melk. Het beestje was uitgehongerd. Het genoot duidelijk van de aandacht.

Lieverd besloot om naar binnen te gaan. Poes besloot om hem te volgen. En zo kwam het dat wij nog laat met een Poes binnen zaten. Mijn hart brak toen ik hem/haar buiten moest zetten omdat we gingen slapen. De hele nacht heb ik slecht geslapen omdat ik me zorgen maakte om Poes. Ze had namelijk enorm veel schrik van de grote straat hier.

’s Morgens was mijn nieuwsgierigheid naar Poes veel te groot. Ik kleedde me snel aan en ging buiten kijken waar ze zat. Tot mijn grote verbazing zat ze nogsteeds op de plek waar ik haar ’s avonds neer gezet had: verschuild onder een geparkeerde auto… Poes kwam snel weer naar me toe gelopen en nodigde zichzelf weer uit in huis.

Hij/zij kuierde wat door het huis. Verkende de kamers. Genoot van de aandacht - eten en drinken. En nu… Nu geniet Poes van onze zetel… Ze heeft haar draai gevonden en haalt de nodige slaap in. ‘t Is zo’n schatje. Ik heb m’n hart verloren.

 

Edit: Lieverd en ik hebben een lang gesprek gehad over Poes. Zouden we haar houden of is het beter dat ze een andere thuis vindt? We wonen nog maar pas samen… Zijn beiden vaak voor de volledige dag weg… We besloten dat ze ergens anders beter opgevangen zou kunnen worden.
Het doet pijn, Poes weg doen. Ik voel me haast een dierenbeul omdat ik het beestje geen thuis kon geven…

Mannen (2)

Vorige week hebben Lieverd en ik een stoomstrijkijzer met plank gekocht. Een model van Calor dat er echt wel cool uitziet. Vandaag kon ik het voor de eerste keer uitproberen. Wat een strijkgenot!!! (als je dat zo mag noemen) Het strijkt heel makkelijk en is fijn in gebruik.

In elk geval. Lieverd zag me strijken.

Lieverd: Hé… Dat “pssssssssst”? Is dat het strijkijzer?!
Greetepeteet: Het is een STOOMstrijkijzer. Daar komt STOOM uit en stoom doet “psssssssssst”.

Ik heb hem dan maar meteen kennis laten maken met dat “machine”. Hij kan er maar beter snel aan wennen. Het hoeft ook niet altijd een vrouw te zijn die de strijk doet =)

De Buren

Ons appartementje ligt op het gelijkvloers. Nu ja… Vier treden hoger dan het gelijkvloers =D Het grappige hieraan is dat we over de omheining van de buren kijken. Ze hebben een mooi aangelegde tuin. En op hun terras staat de wasdraad. Telkens wanneer ik binnen kom, kijk ik tegen hun waspaal op.

Al enkele keren is het me opgevallen dat er was hangt te drogen. Dit zou niet abnormaal zijn, moest het een mooi zomers weertje zijn. Ook met die regenweer drogen De Buren hun was buiten. Of is het bij hen een “waspaal” ?! De vele liters regen hebben al enkele keren de was nat gekregen. ’s Morgens hangt nogsteeds de was van de vorige dag uit. Kostenbesparend wasmachine?!

De Buren bespieden… Het zou niet mogen, maar het is toch zo ongelooflijk boeiend =p

SOS

Morgen en overmorgen hebben we een House Warming… Ik wil graag wat kleine hapjes voorzien die ik op voorhand kan klaarmaken zodat ik me op het moment zelf nergens nog iets van aan hoef te trekken. Er zitten al enkele ideetjes in m’n hoofd, maar misschien dat jullie nog goede/lekkere/overheerlijke ideeën hebben…

Alle ideetjes zijn welkom

Mannen

Gisteren ben ik volop in de weer geweest om alles netjes gepoetst te hebben zodat Lieverd en ik een gezellige eerste avond in ons stekje konden hebben. Deze middag besloot ik de badkamer nog even op te ruimen. Tot mijn verbazing ligt de mat omgekeerd.

“Tiens. Heb ik die dan verkeerd gelegd?”

Wanneer ik de mat omdraai, zie ik tot mijn grote verbazing een blauwe tandpastavlek op de mat! Mannen zijn onvoorstelbaar. Ze leggen wel een lief briefje dat ze goed geslapen hebben en dat het fijn wakker worden was naast je, maar ze vergeten er bij te zeggen dat ze de mat (die er pas een paar uur lag) al vuil gemaakt hebben.

Bon… Ik heb ze weer gewassen en ze hangt te drogen. Benieuwd hoe lang ze zuiver blijft

Vandaag…

… heb ik het allemaal achter de rug en staat er een nieuw begin voor de deur.

Voor mijn sollicitatiegesprek moest ik om 14u bij Meneer de Directeur zijn. Die knappe meneer van Telenet vertrok pas om 13u30 dus ik moest me haasten om op tijd op mijn gesprek te zijn. Blijkt dat Meneer de Directeur nog een gesprek met een ouder heeft. Op zo’n moment is er niets zo vervelend als helemaal opgefokt op je gesprek moeten wachten.

Uiteindelijk - na een half uur stiekem meeluisteren wachten - ben ik aan de beurt. Meneer de Directeur ontvangt me met een lach. Hij biedt me een stoel en waarschuwt me dat hij naast me komt zitten. Hij vraagt hoe mijn ervaring op de school was. Met wie ik vooral samenwerkte. Hij vraagt waar ik woon. Met wie ik ga samenwonen. Wat Lieverd voor beroep doet. Zijn dat tegenwoordig vragen op een sollicitatiegesprek voor het onderwijs??? Ik had het veel ingewikkelder verwacht. Tijdens zijn vragenregen krijg ik nog eens een gigantische hoestbui. Whoops… Maar voor de rest viel het wel mee

Gisterenmiddag vertrok ik thuis om 13u… En dat voelde enorm raar aan. Normaal zeg ik steeds “Tot straks” tegen pap. Nu vond ik geen woorden. Het was wederzijds: “Allé, dag hè!”. Ik startte de auto, wuifde nog eens en reed de oprit uit. Nu pas leek ik het te beseffen. Traantjes vloeiden tijdens mijn rit naar een nieuwe Thuis. Het is gewoon wennen…

En dat wennen, dat merkte ik toen Lieverd Thuis kwam. Hij grapte even “Schat! Ik ben thuis!”. We overliepen de dag samen en voor we het goed beseften was het tijd om aan het eten te beginnen. Ik stond achter het fornuis. Lieverd liep wat onbeholpen rond. We genoten van ons eerste etentje in ons stekje.
’s Avonds kroop er weer zo’n raar gevoel over me. Douchen - bedklaar maken - slapen gaan - … Het kriebelde zo. Ik kan het niet omschrijven. ’s Morgens weeral dat gevoel wanneer Lieverd op stond om te gaan werken en wanneer ik een uur later met m’n pyama aan door een leeg huis slenterde.

Gelukkig heb ik genoeg te doen en verveel ik me nog niet. Vakantie is leuk hoor, maar niet als je niets te doen hebt. Voorlopig houd ik me bezig met het in orde brengen van papierwerk en opruimen. Ik moet dringend nog eens naar de bibliotheek gaan om leesvoer te halen. Als er iemand nog ideeën heeft voor de momenten dat de verveling toeslaat. Ze zijn altijd welkom

Morgen…

Wat voelt het raar… die laatste dagen thuis. Vanaf overmorgen zal “thuis” een andere betekenis krijgen. Een nieuwe betekenis. Thuis zal zich verplaatsen, maar thuis zal altijd thuis blijven waar ik opgroeide en waar zoveel herinneringen zijn. Fijne herinneringen… soms minder fijne.

Zal ik het missen?! Wat zal ik het meeste missen? Of wie? =) Het gaat anders zijn. Daarom niet beter of slechter, maar gewoon anders. Het zal wennen zijn. Lieverd en ik samen. Constant. Dag en nacht. Al zal ik de komende twee maanden veel alleen zitten omdat ik van twee maanden vakantie mag genieten.

Morgen is The Day… Morgen breng ik mijn laatste spullen naar daar. Morgen wordt het internet in orde gebracht door die mensen die je constant bellen om nog andere abonnenmenten aan te smeren Telenet.

Morgen is ook de dag dat ik mijn toekomst bepaal. Morgen heb ik een sollicitatiegesprek bij mijn huidige school. Met een goede indruk maak ik meer kans om in september terug te komen. Ik wil het goed doen morgen. Ik wil een wauw-indruk achterlaten. Goh… Kon ik hem - de directeur - maar gewoon laten voelen hoe goed ik me voel op zijn school… Hij zou me meteen aannemen =) Weinig leerkrachten die nog zo enthousiast zijn over een school…

Geslaagd!!!

Als zenuwachtige “student” vertrok ik met mijn autootje, mijn Kikker, naar de jaarlijkse keuring. Het was mijn eerste keer. Zenuwachtig!!! Het begon al goed bij het binnenrijden: “Goede middag. Motorkap open doen blablabla papieren blablabla gordels blablabla kaart blablabl ” De - vriendelijke - man ratelde maar door terwijl deze jonge dame zenuwachtig op zoek was naar die - verdomde - hendel om de motorkap te openen. “Vrouwen hé meneer… Vrouwen”

* wachten wachten wachten *

Zo’n 30 minuten - in volle zon - later was het dan zo ver. We mochten naar binnen rijden. Eerst die uitlaat controleren. De - oh zo vriendelijke - man duwde eens goed door op mijn gaspedaal. Iets wat mijn Kikker niet gewoon is… Hij pufte nogal, maar werd bij een tweede kans toch naar het volgende onderdeel gestuurd.

Controle van de lampjes.
- Lampen aan juffrouw.
° Ok
- Faar.
° Faar? Oh, hij bedoelt dat groot licht. Ok
- Pinkers.
° Euh… Oei… Wacht…
- Eerst het contact opzetten, juffrouw!
° Oh ja =D
- Rem!
° Ok
- Mistlampen
° Euh… Wacht… Gevonden =D
- - - Meneer draait zelf nog eens aan de knopjes.
- Kom maar. Ik rij nu wel verder.

M’n auto wordt op één of ander wiebelding gezet… Raar hoor, maar ook hier raakt m’n Kikker weer door. Op naar het laatste onderdeel. Een vriendelijke man lacht al naar me… Ik zeg dat het m’n eerste keer is. Hij grapt: “op naar de tweede keer”. Ik laat me bijna vangen.

M’n autootje blijkt de tests doorstaan te hebben. De - vriendelijke - man wijst me nog even waar ik kan betalen. Ok. We zijn geslaagd Kikker. Tot volgend jaar dan maar =)

 

De laatste loodjes…

wegen het zwaarst.

ENOF!!! Ik heb het vandaag wel gemerkt. Stikop ben ik! Ja, u leest het goed: STIKOP! De kinderen zijn niet te houden! Ze tellen af naar de zomervakantie. Hiep Hoi! Beseffen ze wel dat ze ook nog les hebben?! Ach ja… Wie droomt er niet al stilaan weg?! Ook ik betrap me op het aftellen… Voor het zo ver is: druk druk druk… Volop bezig met verhuizen en de papierenmolen in orde brengen.

Dus lieve mensen… Als het mijnerzijde kalm gaat zijn dan komt dat om de volgende reden(en):
- even stoom aflaten na een zware werkdag
- even stoom aflaten van een zware verhuisdag
- even op adem komen na het “inkopen doen voor de verhuis”
- …

Het gaat u goed =)